بدـ,ـموع
عليكى ( روح تتنرفز من كلامه ويبان ع ملامحها ال ) روح بيه مكتومه : احترم نفسك واتلم .. وبطل الكلام دا احمد : انا مش فاهم انتى مه نفسك كده ليه ! .. خلينا نتفاهم احسن روح : خير ! احمد : هنتكلم ع الباب كده ؟! روح : سورى محدش جود .. مش هقدر ادخلك احمد : مفيهاش حاجه ع فكره ( لسه هتتكلم وتعترض يدخل احمد .. روح تبصله بزهول .. تلاقيه قعد وبيبصلها ) احمد بابتسامه : اهو كده نتفاهم بقي .. اقفلى الباب وتعالى روح بيه : انت انت ولا ايه .. قوم اطلع بره
احمد : بس بس من غير يه .. هما كلمتين هقولهملك وامشى .. وع فكره انا عارف ان مفيش حد جود وقاصد انى اجى وانتى لوحدك .. لانى مش عاوز حد يعرف باللى هقولهولك دا روح : مش فاهمه يعنى .. ايه الضوع اللى يخليك تدخل بالبجاحه دى ومش عاوز حد يعرفه ! احمد : بجاحه ! واضح انك مش ع نياتك زى ما كنت متخيل .. بصي يا مدام ……. تقاطعه روح : من فضلك اخرج بره الاول وبعدين نتكلم .. ميصحش انك تدخل ومحدش جود احمد : وهو يصح انك تفتحى الباب بشكلك دا ؟! روح : كنت
مفكره انك زين و…….. يقاطعها احمد : وانا مكنتش زين .. وف كل الاحوال فتحتيلى ودخلت .. دا غير انى شوفتك بلبس اعتقد انك ك واحده محجبه ف انتى كده فتحتيلى وانتى قالعه .. تخيلى بقي لو زين جه دلوقتى وشافنى وانا قاعد هنا وكمان اوصفله الطقم اللطيف اللى مراته لابساه تحت الاسدال دا .. ويتأكد فعلا انك لابسه كده .. ويسأل نفسه بقي انا عرفت ازاى .. وكميه الافكار اللى ممكن تخطر ع باله .. تفتكرى رد فعله هيكون ايه وقتها ؟ ( روح تبصله تغراب .. تستغرب تفكيره واسلوبه ف الكلام معاها .. او بمعنى تانى تحس انه
بيهددها وهى مش فاهمه ايه خزى من التهديد العلنى اللى واضح ف كلامه معاها ) احمد : سكتى ليه ! روح : لا ابدا مستغربه اسلوبك مش اكتر .. مبدئيا لما يجى زين انا هقوله بنفسي ع اللى حصل وكمان هقوله انت ازاى شوفتنى الاول .. فتهديدك دا ملوش اى قيمه عندى .. فاتفضل اطلع بره ومتجيش هنا تانى الا ف وجود زين احمد : خروجى حاليا مش ف صالحك .. اسمعى اللى جاى اقولهولك الاول روح بزعيق : هو انت يعنى مش فاهم ! .. غلط وجودك وانا لوحدى .. اتفضل واخرج بقي بالذوق بدل ما اندهلك البواب (
احمد يقف ويعرف ان النقاش معاها ممنوش فايده ) احمد : انا هخرج حاليا بس هنتقابل تانى وواثق انك انتى اللى هتترجينى ونتكلم .. لكن وقتها هعمل زيك بالظبط واطردك تضحك روح تهزاء : لما يجى وقتها بقي ( يقرب احمد ع الباب ولسه هيخرج يسمع صوت حد طالع ع السلم .. يقرب ويلمح زين طالع ) احمد بابتسامه وصوت عالى : سلام يا قمر .. هرجعلك تانى بس ره الجايه غيرى البدى الاسود دا .. عشان لون الشورت احلى بكتير .. باى يا جميل ( روح تبصله بقرف وتقفل الباب .. زين سمع صوت احمد وكلامه .. يتص زين
