سحر سمره امل نصر 1

دلف ” حسن ” الخال الاصغر ل” سمره” لداخل غرفته مهرولا .. يفتح خزانة ملابسه وهو يبحث عن سلاحه بفوضى جعلت زوجته تستيقظ من نومها مجفله
– بس الله الرحمن الرحيم .. بتعمل ايه ياراجل عندك فى الدلاب
رد عليها وهو مازال يبحث فى الخزانه بهمجيه
– السلاح فين يا” ثريا” .. انا مش كنت حاطه هنا فى الدرفه الوسطانيه؟
ضربت المراه ببدها على صدرها بجزع
– يا داهيه سوده .. ومالك بالسلاح فى الليالى دلوك ؟
صاح عليها بقوه
– اخلصى يامرة انتى انا مش فاضيلك .
– يامرة انتى !!
قالتها بدهشه غريبه وهى تنهض عن سريرها فتابعت
– هو فى ايه ياابوشيماء ؟ انتى ليه شكلك يخوف كده .
نظر اليها بقوه ليقول بحده
– يجطع البنته وسيرة البنته اللى بتجيب العار لأهاليها !.. اياكى اسمعك بتندهيلى بالاسم ده تانى فاهمه ..اخلصى ياللا طلعيلى السلاح خلينى امشى !
قال الاخيره بصرخه ..مما افزعها اكثر فتحدثت برجاء
– حن عليك جولى ايه اللى حصل .. انا جلبى هايوجف من الخوف
صاح عليها بصوتٍ عالى
– بت اختى اللى فرحها اخر السبوع .. طفشت وجبتلنا العار ..استريحتى بجى .
ثريا بارتجاف
– سمره!
– ايوه زفته خلصينا ياللا .. خلينا نشوف هانعمل ايه انا واخويا اخلصى ياللا
……………………..

وبداخل غرفتها كانت تشهق بصوتٍ عالى من البكاء .. فسمعتها والدتها وهى تسير بجانب الغرفه .. فدلفت اليها مزعوره
– مالك يا”مروه” بتبكى ليه بابتى ؟
شهقت اكثر وازداد صوت نحيبها .. فاقتربت منها ” نفيسه” تاخذها بحضنها وقلبها يكاد ان يخرج من مكانه
– يابتى مالك خلعتينى ؟
خرجت من احضان والدتها تنظر اليها بحزن وتقول
– ببكى على حظنا ياما .. احنا مصدجنا نفرح بعد المرار اللى شوفناه السنين اللى فاتت مع ولدك والنصايب اللى كان جيبهالنا .. احنا مش مكتوبلنا نفرح ابداً ياما !
المرأه بجزع
– بسم الله الحفيظ .. انتى ليه يابتى بتجولى الكلام ده ؟
سيطرت على شهقتها بصعوبه لتقول
– عشان مابجاش فى فرح ياما .. عروسة اخويا هربت جبل الفرح بكام يوم .. هربت ياما…..
– جصدك مين فيهم يابت “رضوى”؟!
قالتها المرأه بمقاطعه .. فهزت ” مروه” راسها بالنفى ودموعها تهطل بغزاره
– مش رضوى ياما.. دى سمره عروسة” رفعت ” اللى ماشفش الفرح فى عمره غير لما خطبها .
انفجرت بعدها فى بكاء عنيف ووالدتها وضعت يدها على قلبها الملتاع بحزنٍ شديد .
………………………………