سحر سمره امل نصر 3

انت بتقولى ايه؟ بتتكلمى جد ولا بتهزرى ؟
سألتها ” سعاد ” بزهول بعد ان قصت عليها ” سمره ” ماحدث
ناولتها فنجان من القهوة اعدته وهى تجلس امامها على طاولة صغيرة فى المطبخ قبل ان تجيبها بابتسامة مشرقة .
– بصراحة عندك حق ما تصدجيش .. اصل اللى حصل كان كتير جوى على استيعابى انا شخصياً .
وبحركة مفاجئة زمت ” سعاد ” شفتيها وهى تنظر إلى “سمره ” صامتة بغموض مما اجفلها فعقدت حاجبيها تسألها بدهشة :
– مالك سكتي ليه ؟ونظرتك بقت غريبة ؟
اجابتها ” سعاد ” باستحياء :
– اصلك قدمتيلى القهوة اللى عملاها بايدك وانتى ناسية ان دا واجب عليا .. عشان انا اللى شغالة عندك مش العكس.
بابتسامة ودودة ضربتها بخفة على كفها المسنودة على الطاولة:
– ما تجوليش كده عشان مزعلش منك .. واياكى تعملى فرق بينى وبينك فاهمانى كويس ولا اعيد من تانى ..انا ” سمره ” بتاعة امبارح وعمرى ما هاتتكبر على اصلى ولا عليكى يابنت الأصول .
تبسمت ” سعاد ” تردف بامتنان :
– انتى طيبة اوى يا” سمره ” وعشان كده دايماً ربنا بينجيكى ويحفظك .. شالله دايماً يارب.
هزت برأسها ضاحكة :
– انتى بتجولى فيها.. طب وربنا المعبود انا مكانش يجى فى خيالى ابداً ان اهلى يشوفونى كده جدامهم .. من غير ما يخلصوا عليا ولا يخطفوني ويدبحونى بعديها .. بس بجى ” رؤوف ” ربنا يحفظه كان واجف جدامهم زى الاسد وهو بيدافع عنى .
سعاد وهى رافعة يدها فى الهواء بسعادة :
– يارب يا” سمره ” يابنت” بسيمة ” يفضل دايماً كده سندك طول العمر ويجعله ابو عيالك بحق جاه النبى .. الا هو فين صحيح ؟ انا من ساعة ما دخلت ماشوفتوش !
اجابتها بعفوية :
– هو طلع بدرى النهاردة وراح شغله .
ضربت على صدرها شاهقة:
– يالهوى عليا.. وهان عليه يسيبك فى يوم صباحيتك !
بضحكة مكتوفة اهتزت لها اكتافها :
– ماهو مافيش صباحية اساساً .
غرت فاهاها بنظرة مستنكرة وهى تهتف :
– عملتى ايه يا” سمره ” خليتى الراجل يطفش ؟
………………………………

كان ” رؤوف ” بغرفة مكتبه فى الشركة منكباً فى مراجعة بعض الاوراق والعقود .. حينما اقتحم عليه ” تيسير ” هاتفاً :
– اقسم بالله ماصدقت لما قالولى انك موجود فى المكتب
اجفل شاهقاً من حماقة صديقه :
– يخربيتك يااخى خضتنى .. وماصدقتش ليه بقى ان شاء الله ؟
اقترب بخطواته يجلس امامه وبلهجة زات مغزى :
– برضوا دا كلام بقى تيجى الشغل النهاردة وانت دخلتك كانت امبارح يامعلم ؟
تحمحم بتوتر وهو يظبط رباط عنقه :
– لا ماهى مكانتش دخلة .. دا كان كتب وبس والفرح بعد اسبوعين بأذن الله .
بنبرة متشككة :
– يااارجل ….مكانش دا كلامك امبارح وانت واقف مش على بعضك وبتمشينى بقلة زوق من القصر عندك !
زم شفتيه وهو يتلاعب بقلمه يردف بضيق :
– اصلها رغبة العروسة ياسيدى .. عايزة فرح وهيصة الاول .
ابتسامته ازدادت مشاكسة :
– وانت بقى هاتصبر اسبوعين وهى قاعدة قصادك و فى نفس البيت كمان ؟
زفر حانقاً :
– ماخلاص يا” تيسر ” ماتعصبنيش يااخى اكتر من كده .. المهم بقى انا عايزك تراعى الشغل عشان خارج بدرى النهاردة وعندى مشوار مهم!
– مشوار ايه ؟
– ملكش فيه .. انت تسمع وبس .
…………………………